उंबरा! भाग १
“अबे मचमच मत कर यार... निकल अब, झालं न बे, जास्त वेळेचे पैसे जास्त घेते मी.”
“ए माज नको करू, तू नाही त दुसरी... माज दाखवू नको.”
“अबे जा बे, हे जाऊन सांग ना बायकोले, असल हिंमत त, मोठा आला, मी जे करतो ना ते साऱ्या नगरीत माहित आहे. तुझ्या सारखी चोरून करत नाही. चल निघ बे उंबर्याच्या बाहेर. दुसरा लाईनमध्ये आहे.”
तो बडबडत निघून गेला. तिचा पाय उंबर्याला लागला आणि ती थबकली, दार जोरात लावलं, जुन्याच जखमेवर परत मार लागला. झिजलेला उंबराही हलला, जरा पुटपुटली, “साला आपला पण असाच आहे, धक्के रोज लागतात, आतून हलून जाते मी पण जागची हलत नाही. जाऊ दे मरू दे.”
तिने पलंगावर पडलेला गजरा परत केंसांवर माळला. टेबलावरून लिपस्टिक उचलली, गुणगुणत ती लाल भडक लिपस्टिक ओठांवर लावली, ओठाचं चुंबन घेतलं. केसांच्या गालावर बटा नीट करत तिने स्वत:ला चुंबन दिलं. साडीचा पदर टाचत तिने परत जोरात आवाज दिला,
“सल्लू मिया गिऱ्हाईक भिजो अंदर...”
गंगा नाव तीचं, गव्हाळ रंग, रूप साधं, पण तयार झाली की तिच्या त्याच रूपाचे दिवाने तिला बघायला दिवे लागले की अंधाऱ्या नगरीत दिवे घेऊन गर्दी करायचे. अम्मा तिला गल्लीची रौनक म्हणायची. तिच्यासाठी सेठ, साहेब आणि सावकार सदा मोठी रक्कम अम्माच्या गल्ल्यात टाकायचे. तिचा जलवा असा होता की तिच्यासमोर गोरीपान अप्सराही मागे. तिच्या नयनांच्या सागरात आजवर अनेक डुबकी मारायला तिचा उंबराची साल काढत असत.
गंगाचा पदर टाचून झाला होता, अजूनही तिच्या उंबर्यावर कुणाची चाहुल नव्हती. ती पलंगावर पाय पसरून बसली. थकली होती, येणारं गिर्हाईक आजचा तिचा शेवटचा होता. झोप डोळ्यात होती तिच्या, कंटाळून चोळीतून बाहेर डोकावणारे थान तिने चोळीत टाकले आणि जोरात परत आवाज दिला,
“अबे सल्लू मर गया क्या, भेज बोली ना. नाही तर झोपते मी. अम्मा को बता देणा.”
आता ती गजरा काढून फेकणार तोच तिला दाराच्या फटीतून उंबर्या बाहेर हालचाल दिसली. तिने स्वत:ला आवरलं.
डोळे मोठे करत तिने गोल फिरवले आणि झोपेला पळवून लावलं, ती दारावर आली, दार उघडलं, समोर एक प्रौढ पुरुष उभा होता, तिने भाषा बदलली,
“या साहेब.”
ते आत आले. तिने पलंगावर बसण्याचा इशारा केला. लगेच तिने साडीचा पदर काढून फेकला, ती पुढे येत होती, तिला वाटलं होतं वयाचा पुरुष दिसतोय तिलाच काय ते पहल करावी लागले. ते तिला रोखून बघत होते, ती जशी जवळ आली तिला त्यांनी अंगावर ओढलं आणि कचा-कचा खायला सुरुवात केली. सवय होती तिला ह्या सर्व गोष्टीची पण आज थकली होती, शरीर साथ देत नव्हत पण तरीही ती त्या पुरुषाला साद देत होती. त्याचं ते खोलीतलं राक्षसी रूप बघून पुरुषत्वावर मनातच हसत होती आणि त्यालाच तिच्या हसण्यावर फसवत होती. आता त्याने तिच्या टांगा ओढल्या आणि तिने त्याला त्याच्या स्वाधीन केले.
त्याने उरकलं, कपडे केले, तिच्या अंगावर परत हजार रुपये फेकले. जास्तीचे पैसे बघून नुसता तिने चेहर्यावर आनंदाचा आव आणला. तो उंबरा ओलांडून निघून गेला. दार जोरात लावलं. बाहेर जाताच त्याने त्याचा पुरुषी रूबाब नीट केला. हे सारं ती उंबर्याच्या फटीतून पलंगावर पडल्या पडल्या बघत होती. ती तशीच अर्धनग्न साडी गुंडाळून पडून होती. अश्रु डोळ्यात होते पण मजाल त्यांची ओघळण्याची...
स्वत:ला आणि खोलीला आवरून आता झोपावं ह्या विचारत ती उठली, साडी काढून फेकली, नुसता गाऊन घातला, ओठांवरची लिपस्टिक ओरबाडून पुसली, बटांना केसात मागे पिना लावून बांधलं. गजरा काढून फेकला, केसांचा बुचडा बांधला आणि तोंडावर पाणी घेत होती तोच तिच्या दारावर सल्लू आला,
“गंगा बाई, अम्मा गिर्हाईक भेज रही है! तयार हो.”
गंगाने पाणी तोंडावर न फेकता खाली फेकलं, जशी नागीण रागात पालटावी तशी ती दारावर आली,
“क्या बे साले, मेरा टाइम खतम हो गया अब, अम्माला जाऊन सांग जमणार नाही ते.”
“गंगा बाई अम्मानेच बोला है! अन् तुला माहीत आहे अम्मा कुछ सोचके बोली होंगी!”
“थकली रे मी… आणि बघ सगळं काढून टाकलं आता.”
सल्लू हसला, “तसं पण काय अंगावर असते गं खोलीत कुणी असल्यावर! लाव तुझा मेकअप पटकन. मोठी रक्कम भेटली आहे, पाच पट आहे रोजच्या पेक्षा, और अम्मा को भरोसा तुझपे जादा है!”
“पर... थकली बे मी. आता काय मी जवान आहे!”
“क्या गंगा बाई, अरे पस्तीस वर्षात नवीन पालवी फुटते रूपाला, अजूनही तुझं तेज मारते यार...”
“चल साला, सब तू कमिशन के लिय कर. जा रे, अम्मा को बोल कल मै काम नही करेगी फीर.”
सल्लूने तिला डोळा मारला आणि गुमान अम्माशी बोलायला निघून गेला. गंगाने गाऊन भरकन काढून गुंडाळून कोपर्यात टाकला, ओढून ताडकन ब्लाउज घातलं, साडी पटकन नेसली. पदर टाचायला घेतला पण काय फायदा ह्या विचारात तिने तो टाचला नाही. कंटाळा करत परत ओठांवर लाल भडक लिपस्टिक रेटली. बटांना ओढून केसांतून बाहेर काढलं, जरा पावडर थोपलं, अत्तर कानाशी लावलं. केसांच्या बुचड्याच काय करू असा विचार करत तिने ते मोकळे केले आणि तसेच सोडले. स्वत:ला आरशात बघत होती,
“चायला, भलतीच सुंदर दिसते मी मोकळ्या केसात.”
गाणं गुणगूनायला लागली, “मोकळ्या केसात माझ्या, तू जीवाला गुंतवावे… मलमली तारुण्य माझे, तू पहाटे पांघरावे... मोकळ्या केसात माझ्या...”
अचानक ओठांवर आलेल्या ह्या गाण्याने ती जरा थरथरली, मोकळ्या केसात शिरलेले हात बाहेर आले. मनात साठलेली एक असह्य कातरवेळ तिच्या आठवणीत येणार तोच दारावर आवाज झाला, तिने उंबर्याच्या फटीतून नजर बाहेर टाकली, एक सावली तिला दिसली, दारावर मालदार गिर्हाईक आला ह्या विचारत ती पदर सावरत, येणार्या जांभाईला हाताने टाळत ती दारावर आली, दार उघडलं, तो उंबर्याच्या पलीकडे पाठमोरा उभा होता. पस्तीस चाळीस वयाचा वाटला तिला, गंगाने आवाज दिला,
“या साहेब, मीच गंगा आहे. या...”
ती दार खोलून आत मध्ये आली, ते साहेब खोलीत शिरले, दार उघडच होतं, तिने पटकन जाऊन ते लावलं,
“साहेब आमच्या खोलीत आल्या नंतर दार लावायचे असते. बंद खोलीची दुनिया आहे ही. मजा करायची, तोंडावर पैसे फेकायचे आणि परत न येण्यासाठी उंबरा ओलांडून दार लावायच. काय!”
तो पलंगावर बसला, खोली बघत होता, तेवढ्यात ती परत म्हणाली,
“नाही साहेब काही नाही खोलीत, कॅमेरा वगैरे काही नाही, धोका खाणारे काय धोका देणार हो.”
ती मिश्किल हसली, तो गुमान बसला आहे हे बघून तिने रमची बॉटल काढली, थकली होती, पॅक चढवून आपण सुद्धा थकवा घालवावा असे तिला वाटले होते. ती पॅक तयार करत होती. तो अजूनही तिला बघत होता, म्हणाली,
“साहेब, अम्मा पैसे तुमच्या कडून घेणार आहे, बिनधास्त प्या हो. रमके साथ गम पी जाओ....”
ती नुसती हसली, तिने ग्लास त्याच्यापुढे केला, त्याने घेताना तिच्या हाताला स्पर्श करत तो घेतला, स्पर्शाने परत थरथरली, तिने एकदम पॅक संपवला, तो तिला बघत एक-एक सिप घेत होता, ती केसांच्या बटांशी करांगुळीने खेळत, त्याला मोहक नजरेने बघत म्हणाली,
“अरे साहेब, घ्या हो पटकन आणि करा आता, मला पण...”
त्याने भुंवया उंचावून तिला बघितलं, तिने शब्द मागे घेतले, आणि पदर अंगावरून फेकला, मोकळे केस आवरत तिच्या ओठांवर गाणं परत आलं,
“मोकळ्या केसांत माझ्या... तू जीवाला गुंतवावे...”
आता त्याच्या हातून ग्लास पडला आणि ती थांबली...
पुढील भाग लवकरच पेजवर....
धन्यवाद !! कथा कशी वाटली नक्की कळवा!
लेखाच्या/कथेच्या प्रकाशनाचे आणि सर्व अधिकार उर्मिला देवेन कडे कायद्याने राखीव...
नावासह लिंक शेअर करायला हरकत नाही. कृपया C/P करू नये, कृपया लेखणीची आदर करा! माझ्यापेजवर ही कथा/ लेख वाचला जावा एवढीच इच्छा आहे.
पुढील अपडेटसाठी तुम्ही मनातल्या तळ्यात what's app ग्रुपही जॉईन करू शकता, ग्रुप लिंक पेज intro मध्ये आहे किंवा माझ्या पेजला फॉलो करू शकता.
स्टे कनेक्ट, स्टे सेफ...
फोटो by AI
© उर्मिला देवेन
urmiladev@gmail.com
९३७०१९४६३७
0 Comments